stubborn;

Ellaine. Seventeen. PUP Mnl. Future Media Practitioner.

“I can never read all the books I want; I can never be all the people I want and live all the lives I want. I can never train myself in all the skills I want. And why do I want? I want to live and feel all the shades, tones and variations of mental and physical experience possible in life. And I am horribly limited.” - Sylvia Plath

|

Saturday, April 19, 2014

Guys do fall in love with these kind of woman.

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

"I want you, and the thought of anyone else having you is like a knife twisting in my dark soul."
Fifty Shades of Freed

Medyo nanggigil nako dito dahil sa ungas na 2048 natooo. Huuu. Pano kase hanggang 64 lang ako :(( Eh 3 days ko na tong pinag-aaralan hu medyo shunga hahahahahahahhahahaha. Nagttrain ako kase alam niyo na nagpustahan kami ng bestfriend kong bitch, kung sino matalo manlilibre ng bff fries hayst hahahahahaha. Pero ok lang kase may pinagkakaabalahan ako ngayon. Wala kase si ian wala akong makulit pati si aico huuu. I feel so alone nga pag ganto hayst hahahahahahaha. Pero alam niyo ba namiss na daw ako ni daniel hahaha juks. De nakitext pa siya para lang itext ako naks em so tats hahaha. Pero di sya chx kaya di ako nagpaload hahaha k. 

I wish I was Beatrice Prior, the Divergent. Brave, fierce, unstoppable, unbreakable. She’s willing to save those people around her for the expense of her life. She’s a risk-taker. She’s a challenge herself, being able to betray her lover, usually putting herself into danger. But she’s quite vulnerable and fragile, with a lack of self control.

I wish I was Katniss Everdeen, a girl who lives in District 12 in the country of Panem. She loves her sister so much that she volunteered herself as a tribute in the annual Hunger Games. She’s rebellious, you can’t defy her. She has courage that makes her more powerful than the other tributes. She’s basically dangerous, the girl on fire.

I wish I was Anastasia Steele, the lover of Fifty Shades of fuckedupness, Christian Grey. A stubborn young lady with an innocent face. A jeans and sneakers type of girl who is so insecure about herself, well in fact, she’s a very attractive woman. She was driven by her own dreams when she met Christian Grey. She’s the epitome of a woman who can love a guy unconditionally. In spite of her lover’s flaws and imperfections, she still have the courage to fight for him. 

I wish I was Clarissa Fray, a Shadowhunter. She’s beautiful like an art. She is portrayed as a stubborn little kid who is basically brave enough to face her own fate against demons and Downworlders. She’s an artist like her mother, she draws pictures to express her feelings. She’s sarcastic but a very compassionate person. She love her family and her friends. She’s a very good example of a good and loving daughter. 

I wish I was Alaska Young, the bitch. She’s a girl every man would ask for. Beautiful, sexy, driven, smart, funny, but fucked-up. She’s wild and intimidating most of the times. She love books so much. She loves to do everything at her own pace. No one can stop her from what she wants.  

I wish I was Margo Roth Spiegelman, a paper girl who lives in a Paper Town somewhere in Florida. She’s a mystery herself. A paradox, an enigma. She loves adventures and drama. She craves attention for her parents doesn’t bother to care about her. She’s popular at school and have a lot of friends. But no one knows who she really was. Everyone thought that she’s a self-contained woman, but what they don’t know is the fact that she also wants to be understood and loved. 

I wish I was some fictional character. I wish I was one of them. I wish I’m created to have a happy ending with someone. But I’m not perfect like them. I’m usually shy and timid, i’m not a head-turner, no one won’t bother to take a second glance over me. I’m not perfect. There were times that I’m being too immature for my age. I love too much, I care too much. I’m moody as fuck and no one can’t cling to my moodiness. No one can understand me but myself. I’m not like one of them but I wish I am. I am just a human and all I wanted is to be understood. 

10:28 pm // April 18, 2014
Dear Doosyang,
Akala ko anniversary na natin ngayon. 11th pa lang pala. Pero ok lang wala ka namang pake eh. Shinare ko lang. Okay lang naman kung ako lang ang magcecelebrate :))))) Anyways, di ko talaga alam kung pano ko to sisimulan. Baka kase wala ka na talagang pake sakin. Baka magmuka lang akong tanga. Baka naman noon pa man kinalimutan mo na na magbespren from faraway land tayo :( Unang una, nagtatampo ako sayo. Gusto ko magpakahonest kase wala namang mawawala. Achaka alam kong ramdam mo naman yun. Sa totoo lang, anytime pwedeng pwede kitang ipm or imessage. Kaya lang tinitignan ko kung mamimiss mo bako. Kaso parang hindi. Hay anyways, kaya ako nagtatampo kase ipinagpapalit mo nako sa iba. Et hertz. Pero dahil Holy Week naman at monthsary naman natin, kakalimutan ko muna yung tampo ko. Hayyy.
Miss na miss na kita. Sabi ko sa sarili ko noon babawi ako sayo. I’ll keep in touch, lagi kitang ippm, lagi akong gagawa ng paraan para magkausap tayo paminsan minsan kahit na sobrang busy. Kaso hindi ko naman nagagawa. Miss ko na yung kaharutan mong hayup ka. Miss ko na yang paglandi mo huuu. Nakakamiss lalo yung parati mo kong inaaway. Kahit minsan feeling ko wala ka nang pake sakin, naaappreciate ko pa rin yun. At least di ka pa rin nagbabago, hard ka pa rin. Hays. lahat na lang ng friends ko dito, hard sakin. Bat ganyan kayo :((( But whatever. Miss lang kita. Di na tayo tulad ng dati. Pero siyempre ikaw pa rin yung bespren from faraway land ko :(( Walang makakapantay sayo :((
Kita mo yung picture sa taas? Yan yung pinost ko sa blog mo dati. Cute kase eh, naisip agad kita kaya ayan hayst. Tas sorry kase ang moody ko tas sensitive tas madrama tas ang clingy tas em so annoying hay. Sorry kung minsan nasasakal ka na sakin :((( Naiintindihan ko naman. Pero sana di ka magsawa sakin. Sana nandyan ka pa rin. Yung mga promise natin sa isa’t-isa hayst :(((((((( Okay ang drama na naman. 
But ayuuun. Nahanp ko yung mga gawa mo para sakin noon :))))



Tas yung video na gawa mo sakin nung birthday ko. Ang sweet sweet ayy hahahahahaha. Puro muka mo hahaha lavyerrr.

Tas naalala mo yung umakyat ka pa sa bubong para lang makagawa ng doodle koo hayst :((( :’)))


And gumawa ka ng video para lang mapasaya akoooooo. Medyo gangstahhh hahahaha.

Tas dito ako pinaka-naiyak :((((( Kase eto yung nag-away tayo noon dibaaa. Parang ganto riiin. Walang pansinan hahahaha.

Hays. The good times! I miss you na talagaaaaaaaaaaaaa. Ayun. Sana maging ok na tayo. Miss youu. Thank you sa pagpapasensya. Tatry ko minsan wag magselos hahahahhahaha gagers. De tengeners mo kase eh. Puro ka *insert name here* *insert name here* tas puro sila katc mo. Eh ako di mo man lang mapm hayst. Ge. Enough na sa drama. Basta happy monthsary!! I love youuuuu =)))))))))) And I just want you to read this: xx
Ellaine xx
11:09 pm // April 18, 2014 (konti na lang april 19 na hahahaha gerss)

10:28 pm // April 18, 2014

Dear Doosyang,

Akala ko anniversary na natin ngayon. 11th pa lang pala. Pero ok lang wala ka namang pake eh. Shinare ko lang. Okay lang naman kung ako lang ang magcecelebrate :))))) Anyways, di ko talaga alam kung pano ko to sisimulan. Baka kase wala ka na talagang pake sakin. Baka magmuka lang akong tanga. Baka naman noon pa man kinalimutan mo na na magbespren from faraway land tayo :( Unang una, nagtatampo ako sayo. Gusto ko magpakahonest kase wala namang mawawala. Achaka alam kong ramdam mo naman yun. Sa totoo lang, anytime pwedeng pwede kitang ipm or imessage. Kaya lang tinitignan ko kung mamimiss mo bako. Kaso parang hindi. Hay anyways, kaya ako nagtatampo kase ipinagpapalit mo nako sa iba. Et hertz. Pero dahil Holy Week naman at monthsary naman natin, kakalimutan ko muna yung tampo ko. Hayyy.

Miss na miss na kita. Sabi ko sa sarili ko noon babawi ako sayo. I’ll keep in touch, lagi kitang ippm, lagi akong gagawa ng paraan para magkausap tayo paminsan minsan kahit na sobrang busy. Kaso hindi ko naman nagagawa. Miss ko na yung kaharutan mong hayup ka. Miss ko na yang paglandi mo huuu. Nakakamiss lalo yung parati mo kong inaaway. Kahit minsan feeling ko wala ka nang pake sakin, naaappreciate ko pa rin yun. At least di ka pa rin nagbabago, hard ka pa rin. Hays. lahat na lang ng friends ko dito, hard sakin. Bat ganyan kayo :((( But whatever. Miss lang kita. Di na tayo tulad ng dati. Pero siyempre ikaw pa rin yung bespren from faraway land ko :(( Walang makakapantay sayo :((

Kita mo yung picture sa taas? Yan yung pinost ko sa blog mo dati. Cute kase eh, naisip agad kita kaya ayan hayst. Tas sorry kase ang moody ko tas sensitive tas madrama tas ang clingy tas em so annoying hay. Sorry kung minsan nasasakal ka na sakin :((( Naiintindihan ko naman. Pero sana di ka magsawa sakin. Sana nandyan ka pa rin. Yung mga promise natin sa isa’t-isa hayst :(((((((( Okay ang drama na naman. 

But ayuuun. Nahanp ko yung mga gawa mo para sakin noon :))))

Tas yung video na gawa mo sakin nung birthday ko. Ang sweet sweet ayy hahahahahaha. Puro muka mo hahaha lavyerrr.

Tas naalala mo yung umakyat ka pa sa bubong para lang makagawa ng doodle koo hayst :((( :’)))

And gumawa ka ng video para lang mapasaya akoooooo. Medyo gangstahhh hahahaha.

Tas dito ako pinaka-naiyak :((((( Kase eto yung nag-away tayo noon dibaaa. Parang ganto riiin. Walang pansinan hahahaha.

Hays. The good times! I miss you na talagaaaaaaaaaaaaa. Ayun. Sana maging ok na tayo. Miss youu. Thank you sa pagpapasensya. Tatry ko minsan wag magselos hahahahhahaha gagers. De tengeners mo kase eh. Puro ka *insert name here* *insert name here* tas puro sila katc mo. Eh ako di mo man lang mapm hayst. Ge. Enough na sa drama. Basta happy monthsary!! I love youuuuu =)))))))))) And I just want you to read this: xx

Ellaine xx

11:09 pm // April 18, 2014 (konti na lang april 19 na hahahaha gerss)

Friday, April 18, 2014
The First Word:
“Father, forgive them, for they don’t know what they’re doing.”
Panginoon patawarin mo kami dahil hindi na namin alam kung ano ang ginagawa namin. 
Sa buong buhay ko, dito ko naranasang magsimula kung paano magmura at magpakatotoo. Oo alam kong masama ang pagmumura. Minsan nga naisip ko parang isang ekspresyon nalang ito para sa akin. Pero alam niyo bang dito ko lang to’ nagagawa? Oo nakakapanibago kasi hindi naman talaga ako nahawaan sa inyong mga kapwa ko bloggers eh, nakikita ko lang mga pinanggagawa niyo kaya siguro natulad narin ako. Pero hindi ko kayo sinisisi ah? Kaya nga andito ako’t nagpapaka-senti sa Panginoon eh, kasi gusto kong humingi ng tawad sa kanya kung bakit nagkakaganito na ako ngayon. Pansin ko narin kasi sa sarili ko eh, umiba na ugali ko simula noong nagmumura mura na ako dito. Sana mapatawad ako ng Poong Maykapal dahil mukhang hindi ko na ata alam ang mga pinanggagawa ko sa sarili ko tapos pati sa inyo gusto ko ring humingi ng tawad. Sana mapatawad niyo ako…
The Second Word:
“I assure you, today you will be with me in paradise.”
Alam niyo bang lagi kong iniisip dati kung ano ang mukha ng langit at ng impyerno? Gabi gabi akong nagdadasal na sana hindi pa ako kukunin ni Lord kasi gusto ko pang mag-enjoy dito sa lupa. Minsan, nasabi ko sa sarili ko “Kailan kaya mauubos ang kandila ko sa langit” “Makakapasok kaya ako doon?”. Mga tanong na mahirap sagutin pero nakakagaan ng pakiramdam kung ang tanging Poong Maykapal na ang kinausap mo. 
The Third Word:
“Dear woman, here is your son.”
Sa kabila ng lahat ng napagdaraanan natin hindi ko kailanman nakalimutan na laging anjan ang aking mga magulang. Sabihin na nating, oo malayo nga sila sa akin, pero ang pagmamahal nila bilang isang magulang sa amin ay naibibigay parin nila ng buong buo. Sa bawat oras na nanghihina ka, walang makausap at walang maipaglalabasan ng sama ng loob, anjan lagi sila para tulungan kang ituwid ang iyong magandang bukas. Parang sa Panginoon natin, habang ipinapako siya sa Krus ay naroon parin ang Ina niyang walang humpay na nagaalala sa mga maaaring gagawin sa kanyang pinakamamahal na anak. Ganyan tayo kamahal ng mga magulang natin pati narin ang Diyos kaya nawa’y ating madama ang huwarang nais ipaabot sa atin ng Espiritu Santo. 
The Fourth Word:
“My God, my God, why have you abandoned me?”
Alam niyo bang minsan ko na itong ginawa sa Panginoon? Noong mga oras na hinang hina na talaga ako, nung mga oras na wala na akong magawa kundi sisihin siya kung bakit ganito, ganyan, ganoon, ganire. At alam niyo bang dahil lang sa isang bagay na yun ay hindi ako nagsimba ng halos humigit kumulang Isang Taon. Oo, ganyan na ganyan ang galit ko sa Panginoon pero alam niyo bang kahit ganyan ang nangyari eh hindi parin niya ako pinabayaan at dahil jan doon ko naramdaman ang tunay na pagmamahal sa akin ng Diyos. Doon ko nadama na hindi sa bawat oras na nananalangin ka ay masasagot niya agad, minsan nga naman talaga kailangan din natin maghintay dahil may tamang oras at panahon para dito at higit sa lahat may magandang plano ang Diyos. Minsan natatawa nalang ako kung bakit paano ko to nagawa sakanya, nakaktawa kasi hindi ko alam kung bakit kahit ganito ako eh hindi niya parin talaga ako pinabayaan o ipinahamak at doon ko napagtanto na Mahal na Mahal nga naman talaga ako ng Diyos. 
The Fifth Word:
“I am thirsty.”
Nauuhaw na siya. Nauuhaw na siya sa pagmamahal natin. Hindi ko lubos maisip kung bakit ganoon na lamang nila i-trato ang Panginoong Diyos noong mga panahong iyon. Naranasan niyo na bang mauhaw? Mauhaw sa pagmamahal ng nasa itaas? Siguro iba sa atin oo, ang iba naman walang pakialam.. Kahit ganoon, isinakripisyo parin Niya tayo sa ating mga nagawang kasalanan, hindi niya tayo sinisingil ngunit ang pagmamahal lang naman nati’y sapat na para sa Kanya. 
The Sixth Word:
“It is finished!”
Tapos na. Tapos na ang paghihirap niya sa pagtatanggol laban sa ating mga kasalanan. Nawa’y maisip rin natin minsan na kung papaano natin masusukli-an ang paghihirap na dinanas na pagpapasakit at pagpapako sa kanya sa krus. 
The Seventh Word:
“Father, I entrust my spirit into your hands!”
At dito nagtatapos ang Pitong Huling Habilin ng Panginoon natin. Nawa’y tayo’y makapagnilay-nilay sa mga nagawa nating kasalanan, nawa’y magawa din nating humingi ng kapatawaran sa Poong Maykapal, at magpasalamat sa ginawa niyang pagsakripisyo para sa ating lahat. Ito ang aking dalangin sa matamis na Pangalan ni Hesus. Amen 

The First Word:

“Father, forgive them, for they don’t know what they’re doing.”

Panginoon patawarin mo kami dahil hindi na namin alam kung ano ang ginagawa namin. 

Sa buong buhay ko, dito ko naranasang magsimula kung paano magmura at magpakatotoo. Oo alam kong masama ang pagmumura. Minsan nga naisip ko parang isang ekspresyon nalang ito para sa akin. Pero alam niyo bang dito ko lang to’ nagagawa? Oo nakakapanibago kasi hindi naman talaga ako nahawaan sa inyong mga kapwa ko bloggers eh, nakikita ko lang mga pinanggagawa niyo kaya siguro natulad narin ako. Pero hindi ko kayo sinisisi ah? Kaya nga andito ako’t nagpapaka-senti sa Panginoon eh, kasi gusto kong humingi ng tawad sa kanya kung bakit nagkakaganito na ako ngayon. Pansin ko narin kasi sa sarili ko eh, umiba na ugali ko simula noong nagmumura mura na ako dito. Sana mapatawad ako ng Poong Maykapal dahil mukhang hindi ko na ata alam ang mga pinanggagawa ko sa sarili ko tapos pati sa inyo gusto ko ring humingi ng tawad. Sana mapatawad niyo ako…

The Second Word:

“I assure you, today you will be with me in paradise.”

Alam niyo bang lagi kong iniisip dati kung ano ang mukha ng langit at ng impyerno? Gabi gabi akong nagdadasal na sana hindi pa ako kukunin ni Lord kasi gusto ko pang mag-enjoy dito sa lupa. Minsan, nasabi ko sa sarili ko “Kailan kaya mauubos ang kandila ko sa langit” “Makakapasok kaya ako doon?”. Mga tanong na mahirap sagutin pero nakakagaan ng pakiramdam kung ang tanging Poong Maykapal na ang kinausap mo. 

The Third Word:

“Dear woman, here is your son.”

Sa kabila ng lahat ng napagdaraanan natin hindi ko kailanman nakalimutan na laging anjan ang aking mga magulang. Sabihin na nating, oo malayo nga sila sa akin, pero ang pagmamahal nila bilang isang magulang sa amin ay naibibigay parin nila ng buong buo. Sa bawat oras na nanghihina ka, walang makausap at walang maipaglalabasan ng sama ng loob, anjan lagi sila para tulungan kang ituwid ang iyong magandang bukas. Parang sa Panginoon natin, habang ipinapako siya sa Krus ay naroon parin ang Ina niyang walang humpay na nagaalala sa mga maaaring gagawin sa kanyang pinakamamahal na anak. Ganyan tayo kamahal ng mga magulang natin pati narin ang Diyos kaya nawa’y ating madama ang huwarang nais ipaabot sa atin ng Espiritu Santo. 

The Fourth Word:

“My God, my God, why have you abandoned me?”

Alam niyo bang minsan ko na itong ginawa sa Panginoon? Noong mga oras na hinang hina na talaga ako, nung mga oras na wala na akong magawa kundi sisihin siya kung bakit ganito, ganyan, ganoon, ganire. At alam niyo bang dahil lang sa isang bagay na yun ay hindi ako nagsimba ng halos humigit kumulang Isang Taon. Oo, ganyan na ganyan ang galit ko sa Panginoon pero alam niyo bang kahit ganyan ang nangyari eh hindi parin niya ako pinabayaan at dahil jan doon ko naramdaman ang tunay na pagmamahal sa akin ng Diyos. Doon ko nadama na hindi sa bawat oras na nananalangin ka ay masasagot niya agad, minsan nga naman talaga kailangan din natin maghintay dahil may tamang oras at panahon para dito at higit sa lahat may magandang plano ang Diyos. Minsan natatawa nalang ako kung bakit paano ko to nagawa sakanya, nakaktawa kasi hindi ko alam kung bakit kahit ganito ako eh hindi niya parin talaga ako pinabayaan o ipinahamak at doon ko napagtanto na Mahal na Mahal nga naman talaga ako ng Diyos. 

The Fifth Word:

“I am thirsty.”

Nauuhaw na siya. Nauuhaw na siya sa pagmamahal natin. Hindi ko lubos maisip kung bakit ganoon na lamang nila i-trato ang Panginoong Diyos noong mga panahong iyon. Naranasan niyo na bang mauhaw? Mauhaw sa pagmamahal ng nasa itaas? Siguro iba sa atin oo, ang iba naman walang pakialam.. Kahit ganoon, isinakripisyo parin Niya tayo sa ating mga nagawang kasalanan, hindi niya tayo sinisingil ngunit ang pagmamahal lang naman nati’y sapat na para sa Kanya. 

The Sixth Word:

“It is finished!”

Tapos na. Tapos na ang paghihirap niya sa pagtatanggol laban sa ating mga kasalanan. Nawa’y maisip rin natin minsan na kung papaano natin masusukli-an ang paghihirap na dinanas na pagpapasakit at pagpapako sa kanya sa krus. 

The Seventh Word:

“Father, I entrust my spirit into your hands!”

At dito nagtatapos ang Pitong Huling Habilin ng Panginoon natin. Nawa’y tayo’y makapagnilay-nilay sa mga nagawa nating kasalanan, nawa’y magawa din nating humingi ng kapatawaran sa Poong Maykapal, at magpasalamat sa ginawa niyang pagsakripisyo para sa ating lahat. Ito ang aking dalangin sa matamis na Pangalan ni Hesus. Amen 

Sila rin yung mga taong nagbigay ng kulay sa buhay ko. Mga cyber friends ko na gusto kong makita sa personal. (Part 2)

  • Koyganda. Yung taong unang kita ko pa lang, komportable na agad ako. Yung taong hindi ako pinabayaan nung meet-up last year. Yung taong mahal na mahal ko kahit na di na kami madalas na magkausap. Yung isa sa mga taong pinagkakatiwalaan ko dito. Mawala na ang ilan, wag lang sya, seryoso. Miss na miss ko na yan. Gusto ko na ulit siyang makita, mayakap at masubunutan. Haha. 
  • Happinems. Yung isa sa mga inspirasyon ko dito, isa sa mga big sister ko dito. Sobrang sweet at caring na ate. Yung kapag may sakit ako, padadalhan niya lang ako ng emojis, masaya na ako eh. Lagi niya akong tinetext noon ng “Good morning ellaine baby!” Yung ang aga-aga tas yun yung bubungad sayo? Priceless yun! Haha. Sya yung tipo ng kaibigang puro good vibes lang. Ayaw niya na malungkot ka, or kahit na sino sa mga kaibigan niya. Nakita ko na rin siya noon sa may PUP-T. Ang saya ko non. Isa kase siya sa mga una kong naging kaibigan dito 2 years ago eh. And I can’t afford to lose her! Isa sya sa pinakamamahal kong kaibigan dito.
  • Mimaligaya. Si twin soul. Parehas kami mahilig sa hello kitty. Isa ring bully. Tas ang tangkad. Tas may pagkatahimik sa personal. Haha. Nababadtrip yan sakin kapag sinasabi kong maganda ako. Parang ayaw maniwala hahaha. Tas ang dali rin naming naging magkaibigan. Sa dati kong blog. Naging friends lang kami dahil kay Pat at Ate Nem. Pero di ko naman pinagsisisihan. Kita mo oh, kahit na busy parehas at di na nakakapag-usap ngayon, lavs ko pa rin yan. Kahit na bully at mapangasar hahahahaha.

Read More

Grabe ako magmahal. Grabe ma-attach. Grabe magpahalaga. Kaya nga kapag nasasaktan ako, sobra sobra. Pero ang blessed ko kase kahit na moody, sensitive, madrama at pachix ako paminsan-minsan, meron pa ring piling mga tao dito sa mundong to na kayang magmahal at umunawa sakin. Naks. Lalim. At dahil ngayon ang kalahating taon ko dito sa tumblr, magmemention ako ng mga taong mahal na mahal ko dito. K. (Part 1)

  • Feelingdanielpadilla. Yung bully, mapang-asar, malandi. Yung lalaking ang hilig hilig ako pagselosin (waht haha). Yung bigla na lang akong di papansinin, yun pala pinagpalit na ako sa Vampire Diaries. Yung walang pagsuporta sa mga pinakamamahal kong mga lalaki, nagseselos yata. Dejk lang hahaha. Pero kahit na ganyan yan, siya yata yung matuturing kong bestfriend dito sa tumblr. Seryoso. Sya yung lagi kong kapuyatan. Tas ang random lang ng pinag-uusapan namin. Basta lahat. Puso, pagharot, libro, pelikula, mga poser hahaha, tas sarili naming buhay. Kapag di niya ako pinapansin buong araw, nagtatampo agad ako. Kase alam kong tinatamad lang siya -_- Tas siya rin yung takbuhan ko sa lahat ng oras. Feeling ko nga nagsasawa na yan eh, wala lang choice hahajk. Kahit na ang hilig niyang ipagpalit ako sa iba niyang friends, I just can’t live without him. Parang di kumpleto ang buong tumblr life ko kundi dahil sa kanya (ew pls hahaha). 
  • Aicomae. Yung taong laging nandyan nung mga panahong kailangang kailangan ko ng kaibigan. Yung taong lagi ko ring kapuyatan dati. Dati lang kase di na siya masyadong nagpupuyat. Alam mo na bagong buhay na siya, ako nastuck pa rin sa body clock ko. Anyway, siya yung taong di ko aakalaing mumura-murahin ko na lang seryoso. Kase ang sweet sweet namin sa isa’t-isa dati, di ko yan magawang murahin kase ang bait bait, ang hinhin hinhin. Kaso nakilala ko nang mabuti ayun, puro mura inabot sakin. Hahahaha. Sya rin yung kaibigan kong handa akong ilibre, makita lang ako. Ehhh kiligs :’) Tas ang hinhin niyang tumawa. And mahal na mahal niya yung kaibigan ko. Ewan kung bakit. Hahajk. Para rin siyang si Ian, isa na ring bestfriend para sakin. 

Read More

Anonymous:
No bessyyyyy. Not that! Hahahahahaha. I mean, sa pagiging malungkot. Yung sinabi mo sakin dati? Mwa.

Ano bang masasabi ko? Ehhh nung mga panahong nakilala kita, sobrang lungkot mo. Ang tigas ng puso mo, kitang-kita ko sa mga posts mo yung pait ng pinagdadaanan mo. Alam kong may kulang sayo. Alam kong nasaktan ka, feeling mo walang nagmamahal sayo. Alam ko yung ganyang feeling eh. Naramdaman ko agad na magkakasundo tayo. Kinausap kita noon naalala ko. Gusto mong magdeact pero pinigilan kita. Masaya ako kase epektibo pala yung ginawa ko. At hanggang ngayon, nakita ko yung improvements mo. Mas naging positibo na yung tingin mo sa mundo. Not totally, syempre may grudge pa rin at self-loathing pero di na tulad noon. Waht. Nakwento ko lang hahahahaha.

 
Next page